Over Diana Ozon

Diana Ozon is dichter, auteur, performer, tekenaar en gast- docent. Ze publiceert sinds '77 is bevlogen podiumfenomeen, treedt solo op en soms met muzikale begeleiding.

Agenda

21 Maart - Amsterdam

Wereld Poëzie Dag in De Uylenburgh

(lees verder)

26 Maart - Steenwijk

Steenwijk Dicht in De Heren van de Rechter

(lees verder)

3 April - Breda

`Dichten om te herdenken' op het OLV

(lees verder)

5 April - Breda

`Dichten om te herdenken' op het OLV

(lees verder)

3 Juni - 15 okt. Den Bosch

De jaren 80 in Het Noordbrabants Museum

(lees verder)

4 Juni - Ruigoord

Vurige Tongen

(lees verder)

8 Juni - Amsterdam

Pantheon Boekhandel

(lees verder)

4 Aug - Rotterdam

Opening Poëziebus in Rotterdamse Schouwburg

(lees verder)

18 Sept - Amsterdam

Presentatie en jury poetryslam café Festina Lente

(lees verder)

22 Sept - Amsterdam

Poëzie op sociëteit De Kring

(lees verder)

27 Aug - Amsterdam

Performance expo Krust Gorilla in The Butchers Tears

(lees verder)

22 Okt - Rotterdam

Presentatie punkroman Leen Steen in Rotown

(lees verder)

1 Nov - Amsterdam

Herrinering Verlicht op De Nieuwe Ooster

(lees verder)

10 Maart 2018 - Nijmegen

Ontmoet de dichter in Poëziecentrum Nederland

(lees verder)

Leuke websites

DeeldeRadio

Jules Deelder draait wekelijks jazz op SubLime FM

(lees verder) Lehmann's praatjes

De Muziek van Louis Lehmann

(lees verder) Ludwig Wisch

Wekelijks op Razo Radio

(lees verder) Mijn moeder
Zilveren sierraden van
Cilia Groenveld Geen kind in de cel
Teken de petitie voor vrijlating van onschuldige kinderen in gevangenissen Oorlogsmateriaal
mag niet verloren gaan (lees verder) Het Andere Bladenbal

op De Kring

(lees verder) Chiel van Zelst

Nachtburgemeester van Amsterdam!

(lees verder) Power Pong on tour

Mathilde µP exposeert in 2006/2007 in Stuttgart, Leipzig en Bern

(lees verder) Publieksprijs Poëzie
voor de beste poëziebundel, uit te reiken in 2007, staat op Publieksprijs 2006 Olie Buma
De punkheld op wielen rolt over het web oliebuma.nl (lees verder) Met emmer en kwast
Veertig jaar Nederlandse actieaffiches 1965-2005 van Eric Duivenvoorden (lees verder) Mathilde muPe
desk.nl/mupe Personal web overdose van een digitale pionierster. (lees verder) Slamsphere
Leuk! Dichters reageren op elkaar op slamsphere.nl De Vopo's
De oudste, snelste en luidste punkband van Nederland: vopos.nl (lees verder) Epoëmen
Wolk verbindt alpha met beta. Bekijk ook de internationale electronische poëzie in zijn links. guidovanderwolk.nl Arabische streampoëzie
Iraakse bloggers maken internetradio met in Nederland wonende Iraakse dichters. (lees verder) Muurgedichten
Leiden brengt bijna 100 gedichten op de openbare weg en op internet. Muurgedichten.nl Graffitischrijvers
Ze doen vaak uren over het 'schrijven' van één woord. Startpagina naar deze regelmatig vernielde kunstvorm die sommigen zelf voor vernieling aanzien. graffiti.pagina.nl simonvinkenoogpuntenel

Een website met meer dan herinnering simonvinkenoog.nl

F.Starik's weblog
Op deze site staan ontroerende gedichten voor eenzame uitvaarten van overledenen zonder nabestaanden. (lees verder) VPRO's boekensite
hier is een leuke website over boeken
Home/Ga naar de voorpagina
Bestel Diana Ozons dichtbundel Zwerfzang. De bundel, 48 pagina's gebonden in harde kaft kost €19,90 en is hier verkrijgbaar.

Redactie | 04 Maart 2004Louis Lehmann NRC 12-12-1986



DICHTBUNDEL VAN DIANA OZON

Rock, rijm en redelijkheid

Diana Ozon: Hup de Zee. Uitg. In de Knipscheer, 58 blz. Prijs: f 17,50

Performing poet. Men vergeve mij, dat ik er geen Nederlands woord voor weet. Het is een vrij nieuwe term voor een begrip dat ouder is dan de literatuur. Literatuur is een parvenuterm die veel te veel geüsurpeerd heeft. Poëzie en proza zijn veel ouder dan litterae, wat letters betekent en vóór het gebruik van deze laatste was ieder dichter of prozaïst noodzakelijk performing. Ook na het opgaan van de woordkunde in de letterkunde, meenden vele ‘schrijvers’ hun werken te moeten voordragen. In het Rome van het keizerrijk schijnen deze voorlezingen social events te zijn geweest, waar ‘men’ elkaar zag. Of dit voorlezen een goed idee is, kan men tot op de huidige dag niet zeggen.

Bij mijn weten het eerste solide, subjectieve oordeel, over het vóór lezen van eigen werk door de auteur, komt van de marginale litteraat en vroegkomer op de ‘drugscene’: Thomas de Quincey. Hij hoorde Wordsworth en Coleridge hun eigen werk voordragen en zei dat ze dat deden: wailing lugubriously. Dit klinkt bekend voor een niet al te jonge 20ste-eeuwer. Dit werd lang gedaan door acteurs, die uiteraard andermans verzen voordroegen. Aan deze slechte gewoon te schijnt een eind gekomen te zijn.

Weer allang voor het uitvinden van het schrift was poëzie sterk gelieerd met muziek. Verzen werden zeer vaak gezongen. De troubadours maakten ingewikkelde en spitsvondige gedichten, die in onze tijd de niet zo eenvoudige lezer aanmerkelijk veel hoofdbrekens kosten, om op muziek gezet te worden, Ze zongen ze niet zelf, dat is een hardnekkig misverstand. Het zingen lieten ze over aan joglars, oftewel speellieden, die van lagere stand waren en geen kasteelheren, koningen en soms bisschoppen als zij zelf.

Maar, in de zweverige praat die poëzie helaas uitlokt, is vaak een verband gelegd tussen poëzie sec, en muziek. Ten onrechte, Bart Chabot voordragend klinkt niet als popmuziek. Poëzie krijgt pas iets te maken met muziek als er muziek bijkomt. Daar is veel mee geëxperimenteerd maar poetry and jazz is toch het enige daarin wat bekend gebleven is, met één uitzondering: Façade van Edith Sitwell met muziek van William Walton, die toen nog heel aardige muziek schreef (vraag: beïnvloed door Lord Berners?) waar de jazz overigens niet geheel vreemd aan was. In dezelfde jaren twintig, al weet deze bespreker niet voor of na Façade maakte Jean Cocteau met musici een echte poetry and jazz plaat. De rest is fifties en vroege sixties.

Men hoort van popdichters, maar nooit van poetry & pop of, zo men wil: poetry & rock. Dat is misschien niet geheel toevallig. In mensenheugenis is er niet zo’n literair genre van populaire muziek gehoord als Rock and Roll en wat daarmee samenhangt. Zo liet het zich in de jaren vijftig nog niet aanzien. De teksten van bijvoor beeld Little Richard en Elvis Presley waren behoorlijk sleets en zelfs de Beatles, die John Lennon in hun midden hadden, zongen in de geest van June en moon en ontrouw. Maar in de jaren zestig barstte de literatuur los. Hoe is niet precies te zeggen. Bob Dylan had er waarschijnlijk veel mee te maken, maar ook Frank Zappa en Joni Mitchell en de definitieve doorbraak lijkt wel het werk van voornoemde John Lennon.

Geenszins zou ik willen ontkennen de prosodische vaardigheid en het algemeen vernuft van populaire eerdere tekstschrijvers als Cole Porter of Ira Gershwin, maar moet wel opmerken dat deze altijd heilige koeienhoeders bleven. Ze moesten geloven aan de goede, oude tijd (Porter: Anything goes b.v.) en in hun teksten schuilen vele uitingen, die, zoals feministen terecht zeggen zeer rolpatroonbevestigend zijn (Gershwin: Someone to watch over me, b.v.). Men realiseert zich ook niet altijd hoe overweldigend veel bekende deuntjes geschreven zijn voor ‘Broadway musicals’, een genre waarin muzikaal en choreografisch vaak uitstekende prestaties zijn geleverd, maar dat niet uitmuntte door tolerantie van onalledaagse opinies en handelingen.

Hiermee is evenmin gezegd dat alle rockteksten meesterwerken zijn. Verre daarvan. Maar in vele kan men de individualiteit, casu quo dwarsliggendheid (deze kan ook hinderlijk dogmatisch zijn) vinden, zonder welke de ‘literatuur’ ongenietbaar is. Ook het grootste deel van de algemeen te horen rockmuziek, hoe men die ook noemt, is sleur. Het heeft zelden ontbroken aan pogingen dáár verandering in te brengen. Eén van de welkome pogingen was punkrock.

Diana Ozon dreigt verpletterd te raken onder pogingen overzichten te geven. Zij wordt geacht uit de punkbeweging voort te komen. In hoeverre punk een hechte beweging was, is verre van zeker. Men zie alleen maar Diana’s eigen conflicten met punks in het interview, dat zij gaf in De Groene van 15 oktober 1986. In ieder geval moet men ‘punks’ prijzen voor punkrock, waarschijnlijk voor die voortreffelijke graffiti in een internationale stijl, die overigens veel te maken heeft met de ‘art nouveau nouveau’ van de jaren zestig en zeker om het feit dat ‘punk’ de ‘media’ zo lang op een afstand heeft weten te houden. DJ’s waren bang voor Johnny Rydell. Maar nu is het toch gebeurd: Ethel Portnoy beschrijft het onder het hoofd mode in De Geklede Mens en kappers in Amsterdam beloven u een ‘edel punk’(!) kapsel te bezorgen.

Diana Ozon is in ieder geval een figuur in wat men in de jaren zestig de ‘underground’ noemde, maar wat men het beste kan omschrijven als mensen die (nog) niet erg bekend zijn. Ze heeft echter een grote reputatie als performing poet en terecht. Zij heeft een merkwaardige virtuositeit om, met eenvoudige middelen of zonder hulp van muziek haar eigen gedichten zowel vocaal als visueel te accentueren. Zij was niet altijd virtuoos in haar taalgebruik. Net als de drappers en haar grote (m.i. ja) voorgangster Edith Sitwell, schreef zij korte rijmende regels. Niet altijd. feilloos. maar dat was meer te merken op papier dan bij voordracht. Dit betekent bijna altijd dat men rijmt volgens de Welshe bardische regel: een lettergreep met accent rijmt op één zonder. In alle andere talen, voorzover mij bekend, klinkt dat verkeerd, al zou het dat weer niet doen als men het zo consequent toepaste als deze Welshe barden.

Diana Ozon is een moraliste. Het woord moralist heeft een koude klank, ten onrechte. Er is de moraal, soms zeer onfatsoenlijk en er is moraal. Paul Léautaud noemde zich een ‘moraliste à rebours’; hij had het ‘à rebours’ weg kunnen laten. Hij dacht blijkbaar aan DE moraal. Men heeft Diana Ozon vanaf een podium af punks kunnen horen vermanen vooral geen junks te zijn. Dit was rijmend en redelijk, maar helaas niet wat gedichten boeiend maakt. Wat maakt gedichten boeiend, en proza? Niemand weet het, maar men kan vermoeden dat een belangrijke, irrationele factor is: de obsessies van de auteur. Die kunnen de beelden geven die niemand anders kan doorgeven, maar ook zeer conventionele, en dat is weer de oorzaak van een volgende stap in het ‘waarom’?

Obsessioneel

Diana Ozons nieuwe bundel (er zijn er al verscheidene aan vooraf gegaan) heet Hup de Zee, een vrij geheimzinnige titel, die zij ook in haar interview niet geheel verklaart. Nieuws is er, niet zulke duidelijke vermaningen meer, geen rijm, maar een fantasie, hoogst persoonlijk en, zoals het hoort: obsessioneel. In vrij lange gedichten zet zij bizarre situaties neer. Soms vertelt zij verhalen, zoals van de wegenbouwer die het werk in de steek laat en gaat liften waarop het verhaal overgaat op de steentjes, opgegooid door een stoppende auto, die in zijn profiel meegaan, en hun minder alledaagse soortgenoten. Soms lijkt een gedicht duidelijk jeugdherinneringen mee te dragen zoals in De vreemde geur van halletjes… die hangt in hun jas, in alles

En allen hebben de mensen

het een of ander voorwerp

dat daar al eeuwen hangt

 

Ik hoor de hond

achter de glazen tochtdeur blaffen

ben bang dat hij de deur open krijgt

door het glas springt en mij bijt

omdat ik in hun halletje sta

Er is het verslag van het ongeluk van een fan achter de ‘schermen’ bij een poëzielezing. Het kon best waar gebeurd zijn (maar kan het?) Het is allemaal zeer stads. De metro voert de schimmen naar een dodenrijk in een typisch treurige buitenwijkzonsondergang. Er is ook een soort ‘planetair gevoel’.

Zo zou men kunnen noemen dat hoe groot de gebouwen in een stad ook zijn en hoe ver men ook reizen kan, men blijft altijd op een beperkteplaneet.

Althans, het moet op Aarde zijn

elders ben ik nooit geweest

Het is niet allemaal vlekkeloos. Soms gaat het te lang door: een personificatie van een gebergte bijvoorbeeld. Soms is er wat inexactheid in begrip en taalgebruik (microscopische microben, zijn ze dat niet altijd?) Maar het staat.

Het laatste gedicht is m.i. uniek, een grillig, en gruwelijk verhaal, dat uit een persoonlijke mythologie schijnt voort te komen, over Kleine Muizenman en Piet Vanderlande.

Vanderlande woont boven in de steeg

Hij steekt zijn kop uit het raam

Het touw heeft al ontelbaar vaak

het raamlood gehesen.

Originaliteit is het opmerken van een detail dat niemand anders opmerkt. Heeft kleine Muizenman iets te maken met de stripfiguur: Teddybeer op één lampepoot, in het ‘underground’ tijdschrift Coeckrandt (red. Diana Ozon)?

Lange verhalen die wat tijd nodig hebben bij het lezen, geen rijm.

Hoe gaat het verder met Diana Ozons virtuoze performances? Er zijn plannen met muziek en men kan benieuwd zijn. Maar: voordracht is maar voordracht. Die kan soms enige technische tekortkomingen verhullen maar nooit een zinloze en onbenullige tekst goed laten klinken. Integendeel. Ook kan het, denk a het wailing lugubriously, een zinvolle en benullige tekst geheel vernietigen! Blijft lezen dus, als de, dingen u interesseren.

L. TH. LEHMANN

Bron: NRC Handelsblad 12-12-86

Zie: Hup De Zee

 

Meer: Media Over Ozon





These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • Twitter


Home/Ga naar de voorpagina

Zoeken

Sociale media

Diana's Facebookpagina
Diana doet Tweet-tweet Diana's LinkedIn-pagina

links

De Schrijverscentrale
Uitgeverij Passage
In de Knipscheer
 
Letterkundig Museum
Koninklijke Bibliotheek
Openbare Bibliotheek
Digi. Bib. NL
Literatuurlinks
Antiquariaten
 
Rottend Staal
VPRO boeken
De Brakke Hond
Lava
Meander
Letterland
Bulkboek
Poëzierapport
Dichttalent
Writersblock
De Contrabas
Literatuurplein
Schrijvers Startkabel
 
Wintertuin
Dichter Aan Huis
Passionate
Crossing Border
Poetry International
SLAA
SLAU
Perdu
Zaal 100
Ruigoord
Dichters in Helmers
 
Didi de Paris
Tom Lanoye
Dorpsoudste
Rick De Leeuw
Simon Vinkenoog
Ton Lebbink
Bart Brey
George Moormann
Bart Chabot
Johnny Van Doorn
Jules Deelder
Pamela Koevoets
Adriaan Bontebal
Linton K. Johnson
Lydia Lunch
Paul Schaaps
John C. Clarke
Hugo Claus
Harry Mulisch
Remco Campert
Atilla The Stockbroker
Anne Clark
Astrid Roemer
L. Th. Lehmann
Jana Beranová
H.H. ter Balkt
Jean Pierre Rawie
Gabriel Szmulewicz
Rik van Boeckel
Edgar Cairo
Gerry van der Linden
Koos Dalstra
Aja Waalwijk
Johan Joos
CB Vaandrager
Jaap Blonk
Bert Schierbeek
Hester Knibbe
Willem van Toorn
Marga Kool
Judith Herzberg
Jan Eijkelboom
Neeltje Maria Min
Scott Rollins
Joke Van Leeuwen
Huub Van Der Lubbe
Rita Dove
Leo Vroman
Hanny Michaelis
Sybren Polet
Julian With
Esther Jansma
Maria van Daalen
Herman De Coninck
M Vasalis
Rogi Wieg
Judith Mok
Elma van Haren
Carla Bogaards
Vital Beaken
Erik Lindner
Henkes&Bindervoet
Frits Criens
Jan Kal
Micha de Vreede
Hans Verhagen
Louise Landes Levi
Eddie Woods
Baafje Wezelman
Leo Van Der Zalm
Birgit Parinussa
Grazyna Przybyl
Hans Plomp
Moustafa Stitou
Menno Wigman
Kristien Hemmerechts
Gerrit Komrij
Bart FM Droog
Tjitse Hofman
Tsead Bruinja
Elly De Waard
Chawwa Wijnberg
Titi Zaadnoordijk
Jack Nouws
Benjamin Zephaniah
Joost Zwagerman
Pieter Boskma
F. Starik
Rene Huigen
Arthur Lava
Olaf Zwetsloot
Serge Van Duijnhoven
Ruben Van Gogh
Erik Jan Harmens
Ilse Starkenburg
Hagar Peeters
Ingmar Heytze
Vrouwkje Tuinman
Harry Zevenbergen
Kamiel Proost
Albertina Soepboer
Andy Fierens
Tjitske Jansen
Nisrine Mbarki
Sven Ariaans
Lucas Laherto Hirsch
ACG Vianen
Anne van Amstel
Quirien van Haelen
Daniël Dee
Catharina Blaauwendraad
Hannie Rouweler
De Woorddansers
Rien Vroegindeweij
Gijs ter Haar
Der Peter
Racker Z
Anneke Claus
Penny Rimbaud
John S Hall
Mia Mia
Adriaan Jaeggi
Hans Kloos
Robin Block
Alexis de Roode
Def P.
 
Wim T Schippers
Wim de Bie
Willem de Ridder
Kuifjes log
 
De Agenda van NL
Cultuurnet
Openbaar vervoer
(Land)kaarten
Weerberichten
 
Space weather
Sterren aktueel
Visible Earth
Global volcanism
Earthquake
BBC tech/sci/nat
Veldbiologie
 
Tonie's startpagina
Alle kranten
NL kranten
 
Indymedia
Vrije Radio
Squatnet
Ravage
N5M
Nettime
Webwereld
 
De Drie Boeddha's
Wil Schmal
Obed Brinkman
Lielian Tan
Popinstituut
Armand
Mecano
Helmettes
Inside Nipples
The Filth
Fatal Flowers
De Kecks
Dubbel Mono
The Ex
De Vopo's
The Nitwitz
Heideroosjes
The Scene
Yawp
Nina Hagen
Jan Rot
Marc Van Bekkum
DJ Peran
Rasta Robert
Renee Stevense
Punk pagina
Punx
Nederpunk
punksquad
Musique d'Afrique
 
Lambiek
Cartoonists index
Fokke & Sukke
Graffiti
Hugo Kaagman
Mathilde muPe
Cilia Groenveld
Det Digit
Xybertag Artburo
Debra Salomon
Erik Hobijn
Bib. Bajazzo
Jan Bianchi
Thomas Schlijper
RijksMuseum
De Waag
IBW
Azart
Chiellerie HPVK
Galerie De Etna
Illuseum
Galerie Posset
Damoclash
  XML: RSS Feed
  Draait op PivotX - 2.3.11